slideshow 4 slideshow 5 slideshow 6

Daikblogs

Westfriese Omringdijk volgens Wagendorp 4

foto sjaak bos

Op zaterdag 5 september j.l. hield schrijver, columnist en vriend Bert Wagendorp een lezing over de Westfriese Omringdijk in Eenigenburg. Bert declameerde en ik maakte deel uit van The Deurloupers die in het kleine kerkje aldaar de muzikale omlijsting verzorgden. Omdat ik de bezoekers van de DaikSait de lezing niet wil onthouden volgt hier deel 4:

Als ik over de Omringdijk fiets, en dan met name over het stuk tussen Schagen en Alkmaar, probeer ik me wel eens voor te stellen hoe dat moet zijn gegaan, in de middeleeuwen. Hoe ze die dijk met de blote handen hebben opgeworpen en hoe gezellig dat moet zijn geweest, vooral in de winter. Hoeveel mensen er het loodje hebben gelegd, tijdens de werkzaamheden. Ze hadden toen nog geen Arbowet. Mijn credo luidt: vroeger was alles slechter, en vooral de fietsen.

Sinds kort is de Westfriese Omringdijk ontdekt. Herondekt, moet je zeggen. Het is alsof mensen opeens de ogen zijn geopend: er ligt iets heel bijzonders in jullie achtertuin. Dat heeft te maken met de toenemende belangstelling voor de geschiedenis van de eigen streek en natuurlijk ook met economische motieven. Toerisme is inmiddels de grootste industrie ter wereld, en hij zal alleen maar verder groeien. En hier ligt een trekker van jewelste, mits je er de juiste verhalen aan koppelt. Want dat is altijd nog belangrijker dan het betreffende monument zelf, om hordes toeristen te trekken: dat er verhalen aan hangen.

Een van de mooiste verhalen van de dijk vind ik het volgende: vermoedelijk liggen er in de dijk tussen Medemblik en Enkhuizen meer hunebedden verscholen dan er nu nog in Drenthe zijn te zien. Met schuiten werden de keien over het IJsselmeer aangevoerd, en hier gestort ter versterking. Ik reed er een keer lek en toen ik mijn band stond te plakken dacht ik: ik sta voor het eerst boven op een hunebed.

Bert Wagendorp

wordt vervolgd

Westfriese Omringdijk volgens Wagendorp 3

Op zaterdag 5 september j.l. hield schrijver, columnist en vriend Bert Wagendorp een lezing over de Westfriese Omringdijk in Eenigenburg. Bert declameerde en ik maakte deel uit van The Deurloupers die in het kleine kerkje aldaar de muzikale omlijsting verzorgden. Omdat ik de bezoekers van de DaikSait de lezing niet wil onthouden volgt hier deel 3:

De Westfriese Omringdijk, deel 3

In 1974 schreef de in 1998 overleden J.J. Schilstra een standaardwerk over de Westfriese Omringdijk, dat In de ban van de dijk heet. In dat boek werd voor het eerst de geschiedenis van de Omringdijk voor een geïnteresseerd publiek uit de doeken gedaan. Dat was 726 jaar na de eerste vermelding van de dijk, in 1248, door de abt van Egmond. Zo lang heeft hij er dus min of meer in alle anonimiteit en rust gelegen.

Terwijl het niet zo is dat de Westfries niet in zijn eigen geschiedenis is geïnteresseerd. Dat is wel degelijk zo. Maar zoals veel regionale geschiedenis is die interesse vooral nostalgisch van aard. Ik kom zelf uit de Achterhoek, en daar is dat ook zo. Een verleden dat voornamelijk ellendig was – mijn voorvaderen hebben vele generaties lang voor een grijpstuiver in de grond staan wroeten en hun enige vorm van ontspanning was seks. Wat weer leidde tot grote gezinnen, bittere armoe en uitzichtloosheid. Ze woonden in plaggenhutten en ze aten oude streekgerechten die eigenlijk niet te doen waren. Toch hangt er tegenwoordig een zekere romantiek rond dat verleden en is het oude streekgerecht behoorlijk populair.

Overigens is er niets tegen nostalgie – als je er maar niet in zwelgt.

Bert Wagendorp

wordt vervolgd

Vroeger ( aan de dijk )  :

Pagina's

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer